ความจริงความฝันบอกฉันที

posted on 04 Nov 2008 00:36 by pandaparadiso

      คุณจะทำยังไง ถ้าคุณต้องการให้ใครซักคน มอบความมั่นใจให้แก่คุณ ว่าคุณยังถูกเค้ารักเท่าวันแรกที่เคยได้ยินคำว่ารักจากปากของเค้า

      ตอนนี้ดิฉันประสบปัญหาที่งี่เง่าที่สุดในโลก(งี่เง่าจริงๆ ตัวเองยังเกลียดตัวเองเลย) นั่นคือ ปัญหาที่รู้สึกว่าถูกแฟนรักแต่ก็ยังต้องการการยืนยันว่าสิ่งที่รู้สึกนั่นเป็นจริง บางทีดิฉันก็ไม่รู้ว่าต้องการการบอกรักจากเค้าหรือเปล่า แต่ที่ดิฉันรู้ ดิฉันต้องการความมั่นใจสำหรับความรู้สึกดีๆที่ดิฉันมีและความเชื่อมั่นที่จะเชื่อว่าความมั่นใจนั่นมันถูกต้องแล้ว

      เพราะในบางครั้ง คนเราคงจะกลัว ว่าวันหนึ่งอะไรซักอย่างที่สำคัญจะหายไป

      และนั่นแหละปัญหา

      เมื่อประมาณ 3-5 นาทีที่แล้ว ดิฉันเพิ่งจบบทสนทนาทางโทรศัพท์กับผู้ชายที่สำคัญที่สุดคนหนึ่ง(และไม่แน่ว่าอาจจะเป็นผู้ชายที่สำคัญที่สุดในชีวิตนะช่วงเวลานี้)ของดิฉันไป

      จบไปด้วยอะไร จบไปด้วยความรู้สึกแย่ๆของเค้า

      เค้ารู้สึกแย่สุดๆ

      และดิฉันรู้สึกแย่ยิ่งกว่า เพราะดิฉันไม่รู้ว่าทำไมเค้าถึงรู้สึกแย่

      การที่ดิฉันกลัวมันผิดงั้นหรอ?

      หรือนี่ก็เป็นการเรียกร้องมากไป?

      ดิฉันรุ้ตัวว่าเป็นคนพูดจาวกวนและงงสุดๆ อธิบายอะไรก็ไม่รู้เรื่อง แถมยังเป็นคนที่พอพูดแล้วจะสื่ออกมาได้ไม่หมดเท่าที่ตัวเองคิดเสียด้วยซ้ำ นั่นเป็นปัญหาของมนุษยชาติของดิฉันที่ไม่สามารถแก้มันได้ซักที ซึ่งไอ้ปัญหาเฮงซวยนี่ของดิฉันมันจะหายได้ก็ต่อเมื่อดิฉันได้พูดเรียบเรียงเรื่องพวกนี้ให้ใครซักคนฟังก่อนซักสามรอบแบบยาวๆหรือประมาณสี่ชั่วโมงแบบนอนสตอป แต่มันติดตรงที่เรื่องนี้น่ะพูดกับใครไม่ได้เลย นอกจากกับเจ้าตัวที่อยากจะคุยด้วยเท่านั้น เพราะงั้น เค้าต้องรอถึงสี่ชั่วโมงหรืออะไรอย่างงั้นเืพื่อให้ดิฉํนกรองความคิด และอารมณ์เสีย รำคาญบูดบึ้งกับมันก่อนนั่นแหละ กว่าจะเข้าใจว่าดิฉันต้องการอะไร

      ซึ่งสิ่งที่ดิฉันอยากให้เค้าเข้าใจ ก็อยู่ในวรรคแรกๆของบทความหน้านี้

      หยุ่น...

      จริงๆแล้วเนี่ย บล็อกอันนี้น่ะ มันเปิดให้หยุ่นคนเดียวอยู่แล้วนะ

      แต่หยุ่นก็ไม่เคยอ่านมันเลย

      จริงๆแล้วเราก็เปิดมันเพื่อจะใช้มันคุยกับหยุ่นนี่แหละ

      ...ใช่ โทรศัพท์ เล่นเอ็ม เจอหน้ากันก็คุยได้

      แต่บางเรื่องน่ะ พอมันต้องกรองเยอะๆมันก็...นะ...
      ไม่รู้จะอธิบายยังไง

      บล้อกน่ะ อัพแล้วอ่านแล้วลบแก้แล้วอัพใหม่

      ทำไปเหอะ 10 20 ทีหยุ่นไม่ได้อ่านมันทั้งหมดหยุ่นก็ไม่จำเป็นต้องงงต้องเกทหรือต้องปวดหัวรู้สึกแย่กับมัน

      หยุ่นก็แค่เข้ามาอ่าน"อันเนี๊ยะ" ที่สำเร็จเสร็จสิ้น หยุ่นก็คงเข้าใจแล้วว่าเราต้องการอะไร

      เราไม่ได้ต้องการการบอกรักนะ เรารู้ว่าหยุ่นรักเรา และ "รัก มาก ด้วย" เรารู้ และรู้สึกได้ แต่พอมีตัวเปรียบเทียบขึ้นมา เราก็กลัวว่าซักวันหยุ่นจะแบ่งส่วนที่หยุ่นเคยให้เรา กลัวหยุ่นจะแบ่งความรู้สึกว่า"รัก มาก ด้วย" อันนี้ออกไป เราเลยต้องการความมั่นใจ... หยุ่นเข้าใจมั้ย

      ...มันเหมือนเพลง"วันนี้เธอบอกรักหรือยัง"ของเทเรซ่า อากีรีล่าน่ะ เพียงแต่สิ่งที่เราอยากได้จากหยุ่นมันไม่ใช่คำว่ารักเท่านั้นเอง

      เราไม่ปฎิเสธหรอกนะว่าถ้าเราได้ยินคำว่ารักจากปากของหยุ่นแบบที่เราไม่ต้องถามหยุ่นน่ะ เราก็คงดีใจมากและอะไรๆเราก็คงยกให้หยุ่นได้หมดเลยล่ะ เพราะหยุ่นไม่ใช่คนที่ชอบการทำอะไรอย่างงั้นไง แต่จะมีใครบนโลกใบนี้ที่ไม่ชอบคำว่ารักจากปากของคนที่รักล่ะ

      ...หรืออีกกรณีที่เราไม่อยากให้เกิดขึ้นเลย

      ซึ่ง...หยุ่นคะ อย่าโกรธเลยนะ เพราะคนเราเป็นสิ่งที่ไม่สมบูรณ์แบบ ดังนั้นมันก็อาจจะมีอะไรแปลกๆแย่ๆบ้าง

      อย่างเช่น ความคิดเรื่องที่เราคิดว่าหรือหยุ่นชอบเค้าคนนั้นโดยไม่รู้ตัวน่ะ ถ้าใช้คำว่า "ถ้าเป็นแบบนั้นแล้วจะคบกันทำไม" มันก็อาจจะแรง แต่มันก็จริงไม่ใช่หรอ...? เราก็แค่กลัวว่า หยุ่นจะเสียเวลาอยู่กับเรา เรากลัวเราจะเจ็บปวดมากมายเพราะความผูกพันธ์ที่มันจะมากขึ้นเรื่อยๆ ถ้าหยุ่นไม่บอกเลิกเรา(เพราะไม่รู้ตัวซักทีว่าชอบพี่คนนั้น)และคบกันไปเรื่อยๆแบบนี้ - นี่เป็นในกรณีที่ถ้าหยุ่นคิดอะไรกับพี่คนนั้นนะ- เราไม่ได้ไม่ไว้ใจหยุ่นนะ เราแค่อยากมั่นใจ... หยุ่นให้เราได้มั้ย? ไม่ีต้องเป็นคำพูดก็ได้ เป็นอะไรก็ได้ แบบที่ให้เรามั่นใจว่าหยุ่นรักเราจริงๆนะ เราไม่ได้คิดไปเองนะ หยุ่นไม่ได้ต้องการแค่...อะไรก็ตามแต่...นะ แต่สิ่งที่หยุ่นต้องการคือเรา เราอยากมั่นใจแบบนั้นว่าเราคิดถูกแล้ว...

      ไม่ได้ขอมากขึ้น แค่ขออะไรซักอย่างที่สรุปรวมทั้งหมดที่มีที่ได้ตอนนี้ให้หน่อย

      เหมือนทำตัว statement ขนาดครึ่งเอสี่ ส่งอาจารย์ ทั้งที่งานทั้งหมดมันต้องทำเอหนึ่งประมาณ เจ็ดแผ่นบวกรายงานสี่ร้อยสิบเอ็ดหน้าน่ะ

      ...เราอยากได้ statement ของคุณ เพื่อความมั่นใจของเรา

      เพราะทุกวันนี้เรามีความสุขมาก...กับความรักที่หยุ่นให้เราตอนนี้

      เราสุขจนเราคิดว่าเราฝันไป เราสุขจนเรากลัวว่าเราจะตื่น(ตอนนี้มันสวยเกินจะเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง)

      เราสุข...จนเรากลัวว่านี่จะเป็นลมเย็นๆและอากาศดีๆที่มาก่อนฝนฟ้าคะนองหรือเปล่า

      เรากลัวกรรมตามสนอง...

      และยิ่งกลัวมากขึ้นเพราะเรารักคุณมากเหลือเกินตอนนี้...

      หยุ่นคะ อย่าโกรธเลยนะ...

      เราไม่ได้ยั่ว ไม่ได้หาเรื่องมาทะเลาะกับคุณเลย

      เราแค่รักคุณมากและรู้สึกว่าคุณรักเรามากแต่กลัวมันจะเป็นแค่ความฝันเท่านั้นเอง...

      จริงๆนะคะ T___T

      ถ้าอ่านแล้วยังไม่รู้สึกดีขึ้นก็ขอโทษน้า >"<

 

                                                                           แง๊~!

Comment

Comment:

Tweet

ผมไม่รู้จะบอกไคร ความรู้สึกเเละความฝันของผมนั้นมันลึกจนเกินกว่าคนทั่วไปเขาจะเข้าใจ ผมทำในสิ่งที่ใจตัวเองสั่ง บางคนเขาก็บองว่าผมเป็นคนบ้า เเต่ ผมบ้าเเต่ไม่โง้ คนบ้าอย่างผมนี่เเหละที่มีความฝัน ตอนนี้มันอาจจะเป็นความฝันที่เพ้อเจ้อและฝันเฟื่องแต่มันก็คือความฝัน
ที่ออกมาจากความรู้สึกออกมาจากจิตใจของผม
ตอนนี้ผมอายุ19จะ20เเล้วยังทำอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอันเลย เพราะความฝันของผม ความโศกเศร้าของผม และอดีตของผม อะไรอีกหลายๆอย่างในความทรงจำเดิมๆของผม ที่มันกลับมาหลอกหลอนผม ความฝันของผมคืออะไรงั้นหรอ หลายคนถามผม ผมอยากเป็นนักเเต่งเพลง เเต่ทุกคนหาว่าผมบ้าเเละฝันเฟื่อง เป็นงั้นไป เพลงที่ผมเเต่งนั้นหรอมันก็มี ในหัวสมองของผมนี่เเหละในจิตวินยานของผมนี่เเหละเเละในหัวใจของผมนี่แหละ.......ต้นกล้าเเห่บทเพลง......

#10 By ต้นกล้าเเห่งบทเพลง (125.25.243.18) on 2009-07-22 15:17

เอนทรี่นี้เม้นได้อิสระ เพราะจะซ่อนไว้ให้นะคะ

#2 By プリンセス on 2008-11-04 02:12